Daar was ik weer :)

Hi,

Daar was ik weer, ja ik leef nog haha. Ik heb wederom weer is een tijdje niet geschreven, ik was onder anderen op vakantie en mijn laptop had het even op gegeven (maar hij doet het weer * viert feestje *). Er is heel veel gebeurt de afgelopen tijd en ik neem jullie een beetje mee in de afgelopen maanden. Lees je mee? De laatste keer dat ik iets van me liet horen was 26 juni, oeps. Vandaar dat ik dit blogje even wijd aan een paar bijzondere dingen die er daarna zijn gebeurd.

1 en 4 juli

Deze twee dagen waren vrij belangrijke dagen voor mij. Ik deed namelijk mijn mondelingen op deze dagen. Omdat ik op het speciaal onderwijs zit doe ik staats examen. Dit verschilt niet veel van het reguliere examen er zit alleen een anderen volgorde in. Op 1 juli had ik mijn mondeling maatschappijleer en op 4 juli had ik twee mondelingen namelijk Engels en Nederlands. Mijn gevoel was niet heel bijzonder, nou denk ik bijna nooit positief na een toets, dus dat zegt niks. Maar ik mag met heel veel trots melden dat ik voor Engels, Nederlands en maatschappijleer ben geslaagd. Voor alle drie een 7, ik vind dit best wel bijzonder, want zeker in mijn toestand had niemand verwacht dat ik überhaupt examen zou gaan doen. Hopelijk mag ik dit jaar de rest doen en ook weer voor alles slagen, uiteraard ;).

13 juli

Controle in Groningen, altijd een feestje (kuch kuch). Deze controles zijn altijd het zelfde en niet afwijkend, maar die van 13 juli was een stuk gezelliger. Want 1. ik heb mijn looptest record verbroken, de looptest houd in dat je binnen 6 minuten zoveel mogelijk moet lopen op een bepaalde afstand. Mijn ‘record’ voorheen was 384 meter en die dag heb ik hem verbroken, ik heb maar liefst 398 meter gelopen, ja dat is bijna 400 meter. Ik was daardoor ook gelijk ik een goed humeur en de juiste spirit. 2. Chantal was er ook, Chantal heeft ook pulmonale hypertensie en is een goed vriendinnetje van mij. Maar Chantal woont in Brabant en ik in Zuid Holland, je snapt we zien elkaar niet zo vaak. Chantal was met een speciale reden naar Groningen gekomen, samen hadden we namelijk een interview -toevallig vandaag het blad binnengekregen met het interview- voor de Papillion een blad dat over PH gaat. Super leuk en heel erg gezellig, daarna (lees 18:00 was ik pas klaar) zijn we met onze mama’s en haar oma uit eten geweest. Het was heel gezellig. 3. omdat jullie je natuurlijk allemaal afvragen hoe dat gegaan is. Eigenlijk heel erg goed, alles ziet er super goed uit en ik voel me ook heel erg goed. De komende 2 jaar gaan er zo uit zien, ik ben natuurlijk ver ver van gezond en zonder mijn doosje aan pillen per dag ben ik niks. Maar het gaat een beetje beter zoals mijn arts zei.

23 juli

Goh wat zou er zo belangrijk aan deze dag zijn? Ik was jarig, yaay 17 jaar oud alweer. Ik was lekker thuis met mijn verjaardag, wat eigenlijk een wonder mag zijn want ik ben bijna altijd op vakantie. Maar dit jaar lekker niet, mijn opa en oma waren er en Chantal was er ook. Ik heb heel veel taart gegeten en super veel gekletst. Oh en super verwend door mijn ouders, ik heb een fiets tas gekregen, dit klinkt veel saaier dan het is. Het is een rugtas die door een extra band goed op je voor rekje blijft zitten, zo kan ik dus ook veel verder op mijn (elektrische) fiets fietsen en nog al mijn spullen bij me hebben. Voor de rest heb ik van mijn broers een rituals cadeaubon gekregen, een luchtje en nog wat sieraden. Van Chantal een fietsbel voor op mijn rolstoel, een inside joke zullen we maar zeggen, ook nog geld en chocola (tony’s om precies te zijn). Van mijn oma en opa had ik een poosje terug al wat dingen gekregen, namelijk een schetsboek, speciale fineliners, een boek over hand letteren en een setje waterverf stiften. Kortom vet verwend.

Dat waren de belangrijkste dingetjes waar ik jullie graag over vertel. Oh en vanaf vorige week ben ik ineens de oudste thuis. Mijn grote broer komt voorlopig even niet thuis, voor zijn opleiding zit hij de komende 5 (!!!) maanden op zee. Gelukkig wel in Europa dus de kans is groot dat hij zo af en toe in Nederland is en ik hem dus even kan knuffelen. Het is wel pittig hoor, maar ik ben ook super blij voor hem.

Dit was het wel weer voor vandaag, hopelijk vonden jullie het leuk om te lezen.

Liefs Cait,

Caitlen Mellor
Heyhoi, ik ben Cait en ik ben 17 jaar. Woonachtig in Leidschendam, dit ligt tegen Den Haag aan. Ik schrijf op het blog liefscait.nl en vind het leuk om te winkelen, knutselen en met mijn hond wandelen.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.